در حکومت های استبدادی توسل به مرجع قدرت مطمئن ترین وسیله برای کسب امنیت و ثبات شخصی ست. اما آیا این توسل و تابعیت مردم صادقانه و معتقدانه است یا دیگر نمایانه و متظاهرانه؟و اینکه چنین حکومتی خواستار کدام نوع وفاداری مردم است؟ در حکومت های مستبد تابعیت می تواند هم وفادارانه و هم متظاهرانه باشد اما هر چه مردم بیشتر به استبدادی بودن حکومت پی می برند به پیروی متظاهرانه بیشتر روی می آورند.چنانکه می توان گفت در یک حکومت متمرکز و ستمگرانه "همه ی مردم" به تظاهر می پردازند! یعنی همه دروغ می گویند. و بدین وسیله فرد به چنان بی هویتی کشانده می شود که تنها منافع خودمدارانه اش را مورد توجه قرار می دهد . و این به معنای گسترش هرج و مرج و یا "استبداد ِ همه بر همه" در جامعه است! و به این ترتیب وحدت خودپرستی و استبداد به نتیجه ی دیگری هم می انجامد: فرودستانی که در این جنگ ِ همه علیه همه آسیب می بینند ، خواستار به قدرت رسیدن ِ مستبدی می شوند تا از طریق مهار این هرج و مرج ِ همه گیر با ابزار سرکوب و ارعاب از آنها دربرابر دشمنی یکدیگر حفاظت کند!
+ نوشته شده در نوزدهم مهر 1387ساعت 0:18 توسط مبارز کوچک
| |||||